Szukamy prawdy: Jeszcze raz o Dave Dave

wtorek, 17 sierpnia 2010

Jeszcze raz o Dave Dave

Dave Dave:

- Bierze udział w hoaxie

- w 1983 roku doznał ciężkich poparzeń na skutek oblania benzyną i podpalenia przez własnego Ojca

- Michael pomógł mu odzyskać dawny wygląd i zdrowie(pokrył koszty związane z leczeniem, operacje itp)

- Dave Dave rzekomo zmarł w 2006 roku, a w 2009(po śmierci Michaela) pojawił się u Larrego Kinga, czy to nie dziwne?

- Najprawdopodobniej u Larrego Kinga był Michael Jackson:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

List do Michaela, projekt mjzyje.pl, bartek i adal, dziekuje wam, za organizacje:):*

Drogi Michaelu. Zanim to przeczytasz wiedz, że list to dzieło wszystkich believersów. Jest on trochę zagmatfany, ponieważ z wypowiedzi skleiliśmy go w całość. Pamiętaj, że jesteśmy z Tobą zawsze i wszędzie bez względu na okoliczności. Kochamy Ciebie z całego serca i nie pozwolimy więcej Ciebie skrzywdzić. Zawsze możesz na nas liczyć. Razem z Tobą "uleczymy świat". Wiara w to, że żyjesz nauczyła nas nie tylko trwania w swoich przekonaniach, ale połączyła nas wszystkich w jednej misji - w prawdzie. Swoim postępowaniem nauczyłeś nas, że nawet kiedy "cały świat obróci się przeciw nam" mamy iść dalej z podniesioną głową i nie zrażać się niepowodzeniami. To Ty odmieniłeś nasze życia, dzięki Twojej osobie jesteśmy kim jesteśmy, staliśmy się lepszymi ludźmi. I dlatego już zawsze będziemy przy Tobie, nigdy Cię nie opuścimy. Ty nauczyłeś nas patrzeć sercem i widzieć ukryte w nim piękno. Dzięki Tobie nasze życie rozpoczęło się po raz kolejny. Powiedziałeś nam jak zmienić świat, że najważniejsze to zacząć od siebie. Jeśli wrócisz pamiętaj, że będziemy stali za Tobą murem. Udowodniłeś, że ciężką pracą można osiągnąć bardzo wiele. Dużo osób dzięki tobie bardziej uwierzyło w siebie i swoje możliwości. Ty jesteś pokarmem dla naszej duszy. Sprawiasz, że dla nas najważniejsza jest miłość. Zmieniając świat, zaczynamy od ludzi w lustrze. Scena wciąż jest pusta, a reflektory czekają aby ponownie zapłonąć swym złocistym blaskiem, wszystko wciąż stoi w miejscu. Tak jak my czekamy na Ciebie Michael, na Twój szczery uśmiech którego tak nam brakuje, na dźwięk Twego głosu. Czas mija a my wciąż o Tobie pamiętamy. Wciąż czekamy i ufamy Ci. Wierzymy że nadejdzie dzień, w którym znów zaszczycisz nas swoim dobrym, kochanym spojrzeniem i przypomnisz światu czym jest prawdziwa miłość. Pokazałeś nam piękno naszej planety i dzięki Tobie wiemy, że trzeba walczyć o jej dobro, że wspólnie możemy zmienić świat, że możemy dotknąć nieba. Byłeś, jesteś i zawsze będziesz dla nas przykładem. Pokazałeś nam piękno prawdziwej muzyki. Twoje utwory zawsze niosły ze sobą przesłanie ucząc nas jak należy żyć i postępować, oraz uwrażliwiając na cierpienie i krzywdę innych. Zwróciłeś naszą uwagę na problemy świata i uświadomiłeś, że najrozsądniej będzie działać. Jesteśmy wszyscy jedną rodziną, którą Ty połączyłeś sidłami miłości. Mamy nadzieję, że tam gdzie teraz jesteś, wypoczywa Ci się wspaniale. Podziwiamy Cię za to, że nie poddajesz się w trudnych momentach i chcielibyśmy być tak silni, jak Ty. Dzięki Tobie wiemy, że miłość potrafi przenosić góry. W Twoim przedstawieniu będziemy grać tyle, ile tylko będzie trzeba. Jesteś Aniołem zesłanym na ziemię przez Boga, Aniołem miłości, dobroci, prawdy i pojednania. Dzięki Tobie ludzkość zaczęła dążyć do stworzenia lepszego świata. Chcemy pomóc Ci uzdrowić świat dla którego już Ty sam zrobiłeś tak wiele. Pamiętaj, że bez Ciebie nigdy to by się nie udało. Trzeba wierzyć w lepsze jutro. To Ty Michael nauczyłeś nas miłości do dzieci. Pokazałeś nam, że one są najważniejsze, bo dzieci to nasza przyszłość. Mimo wszystkich przeciwności losu, nie zmieniaj się, pozostań takim jakiego Cię pokochaliśmy, twórz swoje wielkie show i zaskakuj nas na nowo. Jest dziś wielu dobrych ludzi, starających się brać z Ciebie przykład, Michael. Starają się pomagać sobie, zwierzętom, naturze. Pragniemy Ci za to podziękować. Jeśli możesz i jesli to od Ciebie zależy, to wracaj szybko do nas. Tęsknimy bardzo za Tobą i modlimy się za Ciebie. Jesteś najlepszym nauczycielem, który nieprzerwanie uczy nas co jest najważniejsze. Pomogłeś wielu z nas tak bardzo, byłeś z nami mentalnie. Bardzo dziękujemy Ci za Twoją muzykę i starania uzdrowienia świata. Sprawiłeś, że przestaliśmy myśleć tylko o sobie, lecz dostrzegliśmy problemy innych ludzi. Dzięki Tobie odezwała się w nas chęć niesienia pomocy drugiemu człowiekowi. Dziękujemy - to chcemy Ci powiedzieć. Bo to dzięki Tobie jesteśmy razem, jak wielka rodzina, na dobre i na złe. Każdy z nas dziękuje ci za to, co wniosłeś do naszego życia. Niektórzy poznali Cię dopiero po Twojej "śmierci", niektórzy po tej "śmierci" zmienili o tobie zdanie na lepsze, bo zmusili się do poszukania prawdy. Kiedy zaczynaliśmy wierzyć nie sądziliśmy, że to będzie taka wielka przygoda. Można powiedzieć przygoda życia. To jest jak magiczny sen. Dziekujemy, że jesteś z nami w każdym dniu naszego życia. Dziękujemy za Twoją muzykę, która daje nam siłę, aby dalej wierzyć w dzień w którym się spotkamy. Wszyscy widzą w Tobie wielką gwiazdę, Króla Popu, który nigdy nie powinien wychodzić ze światła jupiterów. A my dostrzegliśmy w Tobie normalnego, kochającego życie, świat i przede wszystkim dzieci, człowieka, który urzeka swoim sercem. Czekamy na powrót, ten dzień, będzie najszczęśliwszym dniem naszego życia, a świat na nowo ujrzy swojego króla. Chcieliśmy Ci serdecznie podziękować za hoax, ponieważ wielu z nas bez tego nie doświadczyło by Twojej miłości. Cieszymy się, że jesteś bezpieczny. Gdyby nie Ty, nasze życie byłoby zupełnie inne, nie bylibyśmy ludźmi, którymi dziś jesteśmy. Wszyscy bardzo Cię kochamy i z utęsknieniem czekamy na Ciebie. Michael, w tym liście wyrażamy nasze uczucia i to jak bardzo nam zależy na Tobie. Będziemy cierpliwie czekać. Jeszcze raz serdecznie przepraszamy za chaos panujący w liście, ale nikt nie zwracał uwagi na spójność i dążył do tego aby przekazać Ci naszą miłość. Chcielibyśmy również złożyć Tobie najserdeczniejsze życzenia z ukazji Twoich urodzin. Nie wiemy jak to przełoży się na angielski, ale wiedz, że w języku Polskim brzmi on przepięknie:

(tu jeszcze będzie wiersz, ale to już po organizacji i tak dalej :)

Zdania dodali: adal75, martynkaMJ, bartekpathetic, eddka, Mali, dirtysusie09, Michael5028, jula333, Beat It, zetka28, wpat96, Nati_Jackson, stateofshock, Chiquita, meggy129, Nika96, WhateverHappens, anita, Ania_aa, Meg:*, Woman, BadGirl, MichaelFan, Dusia270, monissxd, Anett93, Werona, Gregory, MJs_Wendy, Heroine, Bombolada, Morphine, magdusialalusia, agness4, zaska777, kinia529

Jak pokochałam Michaela:)

Chodzę aktualnie do 3 gimnazjum, na poważnie Michaelem zainteresowałam się w 2007 roku(chodziłam wtedy do 6 klasy szkoły podstawowej), to było coś naprawdę niezwykłego, z każdym dniem ten człowiek fascynował mnie jeszcze bardziej, jego utwory, choreografie, i liczne wypowiedzi, sprawiły, że Michael będzie obecny w moim życiu, już do końca:) z czego bardzo się cieszę:) Pierwszy "film" jaki oglądnęłam na YT to "Smooth Criminal" teraz mam do tego utworu wielki sentyment, "to właśnie tak się zaczęło, od łagodnego kryminalisty" LIVE IN BUCHAREST 1992 rok, najbardziej podobał mi się jego nieziemski gorset, złoty i świecący, gdy jeszcze nie rozumiałam charakterystycznych gestów, Michaela, czyli "łapanie się za krocze" i takie tam:D pytałam samą siebie, czy jego uwierają slipki? :> teraz za każdym razem jak oglądam "cokolwiek" z Michaelem, te wszystkie ruchy sceniczne są dla mnie magiczne i nie do powtórzenia, Michael to zapoczątkował i tak już będzie zawsze.

Pokochałam również te słowa jednej z fanek Michaela:

"Nigdy nie będę umiała napisać takiej linii basu jak w Billie Jean, ani śpiewać czy tańczyć jak Ty, pogodziłam się z tym, ale mam nadzieję, że któregoś dnia, będę miała duszę tak piękną jak Twoja:)"

Płynie od niego przesłanie, którego będąc fanem MJ nie da się nie zrozumieć:) MIŁOŚĆ

Dzięki Michaelowi, zaczęłam dostrzegać w ludziach więcej tych lepszych cech, i zapragnęłam dzielić się z nimi taką miłością, jaką obdarza nas każdego dnia MJ :))
Trwajcie w wierze:>

25 czerwca, czyli jak to się zaczęło

25 czerwca miał być zwykłym dniem, obudziłam się, i zanim zdążyłam "dojść" do siebie już miałam się zbierać na zakupy, mieliśmy pojechać na targ do Środy Śląskiej...zjadłam coś, umyłam się, ubrałam i już byłam gotowa, zabrałam jeszcze tylko kilka: na pozór niezbędnych rzeczy, i wsiadłam do samochodu, zanim jeszcze zapięłam pasy, mama powiedziała do mnie "Michael nie wystąpi w Londynie" zapytałam się "Czemu? Zachorował? Odwołał?" byłam zdziwiona, że nie wiem o co chodzi, bo przecież uważnie śledziłam co dzieję się przed koncertami... mama odpowiedziała mi... "Jackson nie żyje" popatrzyłam na nią i nie mogłam uwierzyć...dosłownie przez 30 minut, nie mogłam wydusić z siebie słowa...nie odzywałam się w ogóle...ba nawet nie wiedziałam co powinnam powiedzieć, jakie słowa będą na ten moment tymi "odpowiednimi" w samochodzie było włączone radio, i usłyszałam słowa Agnieszki Kołodziejskiej "Dzisiaj jest bardzo smutny dzień, i bardzo smutna informacja" słuchałam jak opowiadała o tym, że zawsze była wielką fanką Michaela...dalej nie wiedziałam co powiedzieć, w końcu coś mnie natchnęło, i tylko powiedziałam "Przecież on był zdrowy" pamiętam po 5 marca, jak mama cały czas mówiła "on nie dożyje do tych koncertów, rozumiem 1 koncert, ale 50? To nie możliwe" te słowa mimo wszystkich modlitw się sprawdziły, 25 czerwca, 23:26 to najgorszy dzień mojego życia, naprawdę tak to czuję.

Gdy pierwsze emocje opadły, chociaż było ciężko...będąc w Środzie, słuchałam tylko mp3, RADIA ZET, czekałam aż powiedzą coś konkretnego, nie mogłam się doczekać, aż wrócimy do domu, i będę mogła to wszystko posprawdzać w internecie. No i wróciliśmy, szybko włączyłam komputer, i siedziałam wpatrując się w monitor, jakieś 4 godziny, nawet rodzice nic mi nie powiedzieli, wiedzieli jakie to dla mnie ważne.
Szukałam, czytałam, oglądałam, nie mogłam w to uwierzyć... nie chciałam w tym wszystkim brać udziału, jeździć na zloty, kupować zniczy, tworzyć transparentów z hasłami "Michael nigdy Cię nie zapomnimy" nie chciałam RIPować, codziennie chodziłam do sklepu kupować wszystkie gazety, w których tylko wspomnieli o Michaelu. Wszystkie chciałam mieć, jest 30 lipca a ja nadal żadnej nie przeczytałam, żadnej.
Wydałam na nie wszystkie pieniądze, które dostawałam każdego dnia, około 100 złotych, mimo tego te gazety są dla mnie "bez treści" nie czytam ich, leżą na półce i czekają, na następne, te z hasłami "Michael Jackson żyje!"

W telewizji mówili o Michaelu do samego pogrzebu i krótko po, nagrywałam to wszystko, wszystkie słowa, potem coś we mnie "pękło" otworzyłam szeroko oczy, i wróciło mi obiektywne myślenie, zaczęłam się zastanawiać, jak to możliwe, że Michael zapowiedział serię koncertów i zmarł, przecież robili mu badania, które wykazały, że jest zdrowy i gotowy na wysiłek fizyczny, co prawda MJ był gotowy na 10 koncertów nie 50, ale nie dał by się tak złamać przez swoje otoczenie, i tych, którzy tylko na nim zarabiają.

W TV nie dawno puścili film pt. "Michael Jackson - Kolekcjoner" film beznadziejny, ale zainteresował mnie tylko jego koniec, czyli słowa, tych którzy mieli wystawiać i sprzedawać na aukcji osobiste rzeczy Michaela, czyli: "W końcu się dogadaliśmy, Michael znalazł inny sposób" nie koniecznie było to powiedziane w kontekście zarobienia szybko jakiś pieniędzy, to zbyt proste, zwłaszcza, gdy Michael kilka lat wcześniej wypowiada słowa "Jeszcze nie wiecie na co mnie stać"

Dużą rolę, w budowaniu mojej wiary odegrało forum www.mjzyje.pl ale zanim to, pierwszy film HD wysłała mi Alicja(i tobie kochanie dziękuję:D:*) na którym ciało Michaela się porusza...i tak wątpię, że on tam był w tym worku, ale mniejsza z tym...chodzi o to, że wtedy na poważnie zainteresowałam się całym hoaxem...szukałam i znalazłam, trafiłam na film, gdzie Michael wysiada z wozu koronera, i zaraz potem na forum mjzyje.pl (pozdrawiam wszystkich, jesteście niesamowici:)) tam dopiero zaczęło się dziać, nadzieja wróciła, i Michael znowu zaczął być obecny w pełnym tego słowa znaczeniu.
Teraz wierzę, wierzę całym sercem w to, że Michael żyje, i wróci:) mam na to niezbite dowody!:PBAM BAM:D

Szukamy prawdy